غبار_مارسل بیر

و چیست گرد و خاک
می‌خواهم از تو بپرسم گاهی
وقتی عصر
کسی پا می‌گذارد لحظه‌ای در بالکن
با آستینی کوتاه و صورتی کشیده
پادری را می‌کوبد به نرده‌های سنگی
(غبار چرا بلند می‌شود
چرا احاطه‌مان می‌کند
می‌شنوم صدایش را
انگار می‌ساید گچی
می‌خراشد موهای زبر جارویی
پارس می‌کند سگی
در انتهای خیابان)

 

مو نیست گرد و خاک
وقتی دوباره آرام می‌گیرد سگ
شوره‌های پوستی مرده نیست
که می‌ریزد وقتی کسی با پاشنه‌ کرکره را می‌بندد
نه برگ‌هایی خشک و نه خاک رس‌ست
که دیگر هیچ‌کدام‌شان مشخص نیست
چیست این
گاهی می‌پرسم از تو
وقتی ابری از غبار می‌بینم
سایه‌ای
پشت بند رخت‌ها
در امتداد دودکش
سایه‌ای بی‌حرکت آن طرف آنتن‌ها
گرد و خاک
در آبی
در هوا
و تردید من
گرد و خاک در آسمان
تا که تاریک است

 

برگردان: امین شهیمیان

 

Staub
Marcel Beyer
Und was ist Staub, will ich dich manchmal
fragen, wenn abends jemand einen Augenblick
auf die Terrasse tritt, wenn er die Fußmatte
am Steingeländer ausklopft, mit kurzen Armen
und mit überzeichnetem Gesicht (Staub ist
doch da, und Staub umgibt uns. Ich
höre ihn, den Putz, die Borsten kratzen, und
weiter unten bellt
der Hund), Staub ist nicht Haare, wenn ein
Dachshund wieder still ist, Staub ist nicht
Schuppen toter Haut, wenn jemand seine Läden
mit der Ferse schließen will, ist auch nicht
Trockenlaub und Lehm, wenn sich davon nichts
mehr erkennen läßt. Was ist das, frage ich dich
manchmal, wenn ich die Staubwolke, den Schatten
sehe, über die Wäscheleinen, den Kamin und
dann, noch immer Schatten, über die Antennen
hin. Staub ist im Blauen, Luft, und meine
.Frage, Staub in den Himmel, bis es dunkel ist

Dust
And what is dust, I sometimes want to ask you
when of an evening someone steps momentarily
onto the patio, beats the doormat
on the stone balustrade, with short arms
and with an overdrawn face (why, dust is
there, and dust surrounds us. I
can hear it, the plaster, the bristles scratching, and
down the road there barks
a dog), dust is not hair when a
dachshund is quiet again, dust is not
scurf of dead skin when someone wants to close
his shutters with his heel, is neither
dry leaves nor clay when none of it is recognizable
anymore. What is it, I ask you
,sometimes, when I see the cloud of dust, the shadow
across the clotheslines, the chimney and
.then, still shadow, across the aerials
Dust is in the blue, air, and my
.question, dust into the sky, until it’s dark

نظر بدهید